Makudang-kudang Drama Bali
tegarang edengang tekftisang manonton? Kenken jog angob. Karuan iraga muani-muani, apane, ya, manarik,nah, nah, nah... manarik, manarik!"
Ing Tai : "Mi-miiiiiiiiiiii ... ngeee-eee-ee ... ee .... Ih, ne te iba gambar. Bagus saja iba, nanging bagus ibane tan pagema. Sing pesan iba bisa ngaba kabagusan."
Sampik : "Adi, nguda ento batbat, Adi, jalan kemu ajaka malenso."
(kandungi ipun magirang-girang, kagampet reke sengken I Ing Tai punika jantos buyar tur magambahan rambute nguyuh tanah) "Yih, Adi... luh te kasujatian Adine.... Sing, sing... uli mekelo Adi luh?? Adi, Ing Tai Nyonyah, ampurayang,
Bli, Adi. Jati Bli belog, Adi, jet ping kuda-kuda Adi ngedengin Bli sipta." (Ing Tai Nyonyah banget brangti, merika-meriki kapapasoin)
"Adi, jati-jati Bli demen teken Adi, jalan jani jumunin, Adi."
Ing Tai : "Bli Sampik, ping kuda-kuda Bli ngatepesang padewekan tiange, tuah ja tiang dadi anak jele."
Sampik : "Adi, Ing Tai, pelih Bli te Adi, sakewala da bes sanget ento sebetanga. Bli sanggup jele melah bareng mati, cihna tindih demen Bline teken Adi."
Ing Tai : "Nah, lamun saja Bli demen teken tiang, ne ingetang pangidih tiange. Idih men tiang teken meme-bapan tiange. Teken musti Bli teka ngidih rikala tempo: "Pitu telu, nemnem patpat, kutus dadua", tiang nyadia ngantosang."
Macun : "Nah, ne apa I Adi Ing Tai Nyonyah. Bli teka mai, praya mapag Adi apan mekelo Adi tuara teka mulih. Ento nyen kajak?"
Ing Tai : "Apang jerone nawang, ento suba I Babah Sampik, timpal tiang masekolah dini di Wan Chiu Kota."
Macun : "Nyen, nyen? I Babah Sampik? Ih, iba Sampiiiik
44
