I Drama Gong
ngambul)
Sampik : "Jalan. Dadi cara anak cerik, jalan."
Ing Tai : "Gandong!"
Sampik : "Kenken, gandong? Tis bolne! Gandong ... tawah-tawah deen. Bli, ja, gandong!"(kapasoin, kenyem Ing Tai isite ngiijasa)
"Naa, dini mara tis, jalan negak, Adi. Tingalin, ja, kedise luh- muani saling gocohin."
Ing Tai : "Ih, iba, kedis, tan pasura, iba. Saking iba sing ngelah rasa. Di engkene iba ngasorang kai. Tulen iba kedis dungu, sing tau sipta, singtau sipta." (ketelin I Babah Sampik)
Sampik : "Naaa, naaa... buin teka buduhne. Ento dadi kedis batbat. Kedis anak tusing ngelah rasa, tan pasura. Len manusa luh-muani, mara ya bisa nemuang rasa."
Ing Tai : "Meeen, meen... yen Bli ajak tiang?"
Sampik : "Awak muani-muani,ndi kapan bisa saling dutdut. Adi muani, Bli muani, sing saling kotek."
Ing Tai : "Mimi.... Bli Sampik, lamun kene dogen, tiang lakar megedi...."
Sampik : "Dong da Adi ngambul. Apa kambulin? Kaden majanji, jele melah bareng mati. Naa, ento ada umah cenik, jalan ditu mangaso. Jalan, Adi." (macelep reke sareng kalih, kacingak gambar jegeg-bagus)
"Miii... yen amone solah gambare, jegeg-bagus, jeg dot ngetel bana. Ne mara ya pajalan anak luwih."
Ing Tai : "Apa koraang, Bli, dot ngetel? Begbeg bengong, Bli. Ne padingehang! Upama yen tiang luh, Bli muani, nganutin solah gambare ento, jog nyud anake ngantenang solah Bline ajak tiang."
Sampik : "Buduuuuuh, buduh! Yen Bli muani, yen tiang luh, jog angob anake ngatenang. Nah, nah.
43
