II Drama Bali Anyar
Wening : "Ento suba ané ngaranayang sabilang peteng di balé banjaré bajang terunané makumpul. Ada malajah magambel, ané luh malajah ngigel. Ada ané malajah makidung, mawargasari. Rasa betek tan paneda, bungah tan mapenganggo idep iragané jani."
Bongol : "Yén icang lén. Uli itelun sing taén naar nasi. Paragat lontong tekén ketipat misi bakwan bedik."
Wening : "Béh, cai pragat mabatis bébék. Méméné jumah katundung tundén mulih. Uli tuun semeng, ban jumah sing ngelah baas lakar jakan. Kadong ipahé manyi delod désa. Apang idihangé jijih bantas limang belék."
Wijil : "Béh saling paduegin ngraos, sing ada bani kalahan munyi. Sajan, layah tan patulang. Tegarang raos icangé jani padingehang ajak makejang. Kadong bajang terunané demen malajah magambel, malajah ngigel. Paling melah derama jani bangunan. Kéwala apang nganggo basa Bali ané beneh. Pang da basa Bali cara basan drama di tapé?”
Bongol : "Apa!"
Wijil : "Tapé!"
Wening : "Tipé kéto anaké. Tapé?"
Wijil : "Oh, nah, ento ba! Sing pesan nganggon paribasa, apa buin tata basa. Dadi ento lantas tulad tekén cerik-ceriké. Béh, béh, sengkala lakar basa Bali cerik-ceriké. Makelo-makelo lantas engsap ia tekén basan ibuné, engsap tekén basa Bali. Béh, béh apa buin lakar nulis aksara Bali. Doh para."
Wening : Ané paling sebetang icang, né unduk panaké jumah. Ia lakar dadi pragina derama. Kéwala satuané uli dauh tukad. Mirib dini kuangan satua rasané. Yén uli cenik sing ajahin basa Bali ané melah, makelo-kelo ilang basan iragané."
Cokot : "Ilang dong tusing. Anu, apa adané magaburan.
327