II Drama Bali Anyar
kadi pakayunan Palungguh I Ratu inucap."
Sangkuni : "Mapinaweg Ratu, titiang sareng ngiringang Gusti Agung."
Prabu Semarapura : "Yén sida ban Paman, atanah langit gedén ayah Paman tekén gelah. Manian sing ampetan gelah, lakar ngadegang Mahapatih Agung dini di Semarapura."
Gusti Gdé Murka : "Ampura titiang, Ratu. Boya punika bobotang titiang ring manah."
Prabu Semarapura : "Men!"
Gusti Gdé Murka : "Durung amunapi titiang maderebé ayah. Kadi angganing damuh, bantas aketélan, nibaning segara arnawa."
Prabu Semarapura: "Ah, da Paman bes ngeesang awak."
Gusti Gdé Murka : "Bilih suéca Palungguh I Ratu, titiang mamanah ngatehang urip, baktiné ring Palungguh I Ratu. Nyadia nangar cokorin, mangda jagaté becik, pingkalih mangda Panca Dharmané manggeh kukuh."
Prabu SEmarapura : "Nah, liu suba anaké nawang. Tuah Paman mawibawa sajeroning bahudanda, tanda rakrian.”
Sangkuni : "Sios ring punika, pinih ajeng panjak-panjaké sami nyumbungang Gusti Agung, indik kawiciksanaan, baya tindih ring panjak agung, alit. Titiang taler angob, Ratu Anak Agung."
Gusti Gdé Murka : "Manawité Palungguh I Ratu nénten kapisarat jeroning pakayunan, titiang nyadia ngamarginin, ngambil Keris Pustakané, sané kagambel antuk Arya Jelantik. Mangda pamargi apisanan akuéh karyané prasida puput."
Prabu Semarapura : (Mapikayun). "Ah, sing bisa."
Gusti Gdé Murka : "Napi, Palungguh I Ratu kirang pangagé?”
Prabu Semarapura : "Sing ja kéto, Paman. Manut janjin gelah tekén Arya Jelantik ané suba, Keris Pustakané ento sing dadi lénan tekaning ia nyerahang tekén gelah."
317