gerengan. Tan sue rauh raris Ki Bayan.)
Ki Bayan: "Anak ngudiang dini mrejeng. Ulesne suud magerengan. Apa ane pagerengin. Kingetan ban icang jani?"
Ki Sayang: (Tengkejut) "Ki Bayan .... dadi masiluman pesan."
Ki Bayan: "Ooo . . . . icang mara teka uli Suargan. Sangkan kakene dadin icange. Tusing kalugra icang mati. Ne nyen ne.......?"
Ki Sayang: "Anak ngidih-idih ne suba endahanga teken Ki Genah. Icang ngamunyinin .... laut galak ia . ... bakat lawan tendasne."
Ki Bayan: (Nganampekin gegendonge punika.) "Yakti kenten Jero.......?"
Gegendong: "Yakti nika Jero."
Ki Bayan: (Ngamedalang Wijaya Kusumane tur kolesang ring alan gegedonge. Sami mwali seger sakadi mula. Panyingakanipune dados ngedat...... cokore becik. Saantukan macihna kawruhane Ki Bayan, lingsem Ki Lempung sareng Ki Genah, makayun ipun klisik-klisik mlaib.) "Ki Lempung, Ki Genah...... enden malu......... Icang sing lakar ngwales bebekin caine. Bantas jani cai patut ngidih pelih teken awake ne. Wau Ki Bayan ngraos sapunika sareng kalih ngencolang ngidih pelih.) Nah..... jani cai ajak makejang ne..... sumangdene tau icang kapengendikaang..... nglaksanaang tulung asih olih Ida Betara. Wireh jani suba macihna..... jalan jani magending ajak makejang..... sing dadi buin magerengan. "Irika raris sareng sami magending, mamuja Sang Hyang Widi."
145
