17
kaucap, dadi saja pada misi, Dewi Daksi, ngandikayang jengah pisan.
58. Pedas baan tiang ibi sanja, tuah iya mandadi cicing, selem lemuh buin mokoh, layahe tiang ngentungin, Dewi Dati nyaurin, kenkenang baan manyaru, masih mangoba tingar, isine tiang ngentungin, dadi jani, katepuk ento waluya.
59. Dewi Daksi liwat kroda, mirib buin pesu api, mangandika masusumbar, liwat bahnya ja ngebusin, kenehe buka jani, nah yen tuara sida ngluntuk, di natahe nyalempah, ke dalem bisa madesti, idong-idong, mula mantra tetamiah.
60. Dewi Datu raris nyagjagin, nggelut Ida Dewi Daksi, titiang daweg pisan embok, elingang kramane besik, sampun teka ngulurin, nagih ngamatiang kakung, elingang duke kento, apa wada suba bangkit, kebyar-kebyur, rasanya buka di Swarggan.
61. Titiang taler memanjangan, pamungu ring embok akidik, nika ratu Aji Dharma, pedas manyisayang budhi, anggen titiang nyirinin, ibi sore duke sampun, mbok sami mandados, dane sida cicing, dueg ngenduh, kalih sampun ajak tresna.
62. Icalang akruak buah, Dewi Daksi menyaurin, beneh buka keto, ne ada dluwang akesit, rajah belibis putih, lautang pejang di pusung, apanga dadi keto, upaha bisa nyongahin, Dewi Dati, nyaurin nunas munggahan.
63. Raris sami malih munggah, Sang Prabhu ngandika aris, sampun Ida menatasang, kadi ne mungguing pangipi, Sang Dyah alon nyaurin, awake mandadi asu, sangkan pedas manawang, inggih titiang ratu ndadi, asu geruh, awanan kaicen teda.
64. Kalih titiang manawegang, mangkin ring I Mirah sami, munggu mangden sida sadya, jani sube lacur gati, buwin jelene alih, akuda pacang katepuk, mati idup napetang, jelene ngebekin gumi, tuara sedeng, palaksanan buka Ida.
65. Nunasang ratu wusanang, kabisane ne madesti, ndeluh miwah narajana, andepdep migunan nyetik, kaon kocap ring