agak cepat,
lalu menuju asrama.
26. Enengakena wengi punika,
benjang wenten dauh kalih,
rauh utusan Ida Ngurah,
ngandikaang ngayuh mangkin,
tan mari nunas urip,
mangaba aturan liu,
sampi celeng lan ayam,
bebek beras kuud tasik,
pacang katur,
ring Tuan Mayor yen kenak.
Mengasolah pada malam itu,
besoknya datanglah dua orang,
utusan Ida Ngurah,
akan menyerahlah sekarang,
dan lagi minta maaf,
membawa jamuan banyak-banyak,
sapi babi dan ayam,
itik beras kelapa muda dan garam,
akan diaturkan,
kepada Mayor Belanda jikalau mau.
27. Mangawanin I Kamasan,
pacang matur nunas urip,
sampun katur ring I Tuan,
Residening Banyuwangi,
dukane tan sinipi,
aturane sarwa liu,
Mayor miwah Kumendan,
Letnan Suradadu sami,
tur karebut,
kelian I Kamasan.
Karena I Kamasan,
akan bertujuan minta maaf,
sudah sampai kepada Belanda,
Residen Banyuwangi,
marahnya sangat keras,
pemberiannya serba banyak,
Mayor dan Kumendan,
Letnan serdadu semua,
lagi pula direbut,
kelian Banjar I Kamasan.
28. Timpalnyane manunasang,
manhdenyane wangde sisip,
taler I Tuan tan ica,
lawut ka unggahang gelis,
ke kapal api Kumpeni,
madan I Baroma Agung,
tan kocap I Kamasan,
kocap timpalnyane sami,
tur katundung,
katulakang ring I Tuan.
Temannya menanyakan,
supaya tidak jadi disalahkan,
juga Belanda tidak mengabuli,
lalu dinaikkan cepat,
ke kapal apinya Belanda,
bernama I Barome Agung,
tak diceritakan I Kamasan,
diceritakan temannya semua,
serta diusir,
dikembalikan oleh Belanda.
20