ngeningang kayun,
ngelingang Hyang Widi Wasa.
tapi belum tidur,
lalu membersihkan pikiran,
merenungkan Tuhan Yang Esa.
89. Sampuniki yan dartayang,
kala wengi iku kaki,
keter kakuataning jagat,
ngawit kumpulika sami,
ring manusa sami ugi,
sinarengan duk puniku,
usiking bayu premana,
ngawit kumpul ika sami,
ring papusuh,
kala sireping manusa.
Begini kalau diceritakan,
waktu malam itu,
kekuatan dunia bermula semua berkumpul,
semua pada manusia,
bersatu pada waktu itu,
dengan getaran dari kekuatan hidup bermula semua berkumpul,
di pepusuh,
waktu manusia tidur.
90. Punika krana manusa,
ring kala puniki,
jawining sang ageng brata,
maka miwah sane sakit,
kapatut masila tiding,
ngregep ngeningang kayun,
sarwi mangucaping cita,
pukulun prama Widi,
sira ngliput,
ngawuhin angga sarira.
Itu sebabnya manusia,
waktu ini kecuali orang yang mempunyai berata yang besar,
dan yang sakit,
diharapkan-duduk bersila,
bersemedi menenangkan pikiran,
sambil berkata dalam hati,
ya Tuhan Yang Esa,
Kamu memenuhi,
memenuhi badan jasmani.
91. Malih satunggil amangan,
ring sira das nadah kaki,
patut sira mangregepang,
tumuli ngucaping ati,
pukulun Hyang prama Widi,
patik betara pukulun,
anede sih betara,
maka merta sanjiwani,
moga ulun,
pari purna urip waras.
Juga setiap akan makan,
kita harus mengingat kepada beliau,
patut kita merenung,
lalu berkata dalam hati,
Tuhan Yang Maha Kuasa,
hambaMu makan anugrahMu,
yang merupakan Amerta,
semoga hamba,
sempurna dalam kehidupan.
43