PUPUH SEMARANDANA
1. Kalangkung sukaning ati, sang prabu ring Ratnakanda, nyingak jagat rug sakehe, kang sampun keni kabasta, ratu-ratune iku, ne sampun pada makumpul, kagenahang ring wimana.
2. Satuse kirang asiki, wau sia dasa sia, krana negari keh remeng, sia dasa sia raja, rusak karujag katah, antuk detya yaksa rusuh, pada gempur tutumpesan.
3. Ratu sane durung keni, akeh para ngrasa maras, mitaen gelis karujage, katah ngungsi ka Astina, sang prabu Purusada, nyaratang malih ngaruruh, ngenepang satus punika.
69a.
4. Ring Singala sane kungsi, antuk prabu Ratnakanda, miwah wadwa raksasane, kocap sang prabu Singala, luih singa purusa, nyaih ring kadaden Wisnu, sang prabu Jayawikrama.
5. Sampun miarsa krauhin, antuk prabu Purusada, krana nadak paum age, sadyane wantah ngalawan, sampun madadauhan, ring prajurit sahehipun, miwah ring para punggawa.
234