16. Wali-wali sa dua telu, durung kanten puput pasti, ambamara saka ngelan, boya aluh manumadi, sampun sida antuk nyambat, ngamanggehang durung dadi.
17. Kado pinda ngamong tuuh, mati takut idup jerih, ring kalisangara, mati bingung tan paindik yang tan ica sang Pandita, tan urung kesrambah kali.
23a.
18. Yan tan sida mangguh ayu, boya kadang boya kanti, boya nyama boya timpal, dados makasami, sane takut tambet bisa, rantaban nyadia ngetagin.
19. Kapaindayang asu ngancut, akeh ngarang mangerahin, yadin boya mawiwilan, masih milu mangerahin, mangongkong inguh-inguhang, ngilabang ikuhe kenjir.
20. Masa mangkin lintang ewuh, manumadi jadma miskin, akeh anggen dosa, wireh tan uning nampenin, ala ayu suka duka, ngardiang genahe becik.
21. Yan ngandel praya patulung, jawining ican sang resi, reh patulunge sekala, medoh rasa pedes manis, durung polih mangecapang, meh alangkekan mangrasaning.
22. Basa mangkin mica liu, tabia bun lan tabia krinyi, lalah sepek yan rasayang, boya pisan muluk manis, meh ngametuang yeh mata, yang polih ngecapin kidik.
23b.
23. Sang Pandita ngandika arum, "De sanget nyelselang cening, ri masan kalisangara, tuara aluh manumadi, sarwa wisia masan mudah, teka tan saking kaukin.
24. Sang Arjuna kari nguntul, mekul pada sang kaki, katah-katah kaelingan matra ngemu tangis, yan karangan nganggo tembang, panten Pucung cara Jawi.
178