mulih, numpak ring kareta sampun, miwah parestri samian, raja brana miwah sesan watek Yadu, makadi Sang Arya Badra, pamargine mamaretin.
14. Laris rauh lonca-lonca, segarane manincap Dwarawati, sampun kebek kelem sibuh, ngarudug maombak-ombak, Sang Arjuna pamargine sada gisu, takut kalancah segara, kranane malaib laib.
15. Sampun edoh kaliwatan, tanah Dwarawati kang dadi pasih, pamargine sampun rauh, madan ring Panca Nada, kacaranggah antuk begal sada liu, kapaenging ring rajabrana, saka salaut ngebutin.
20b.
16. Nyambak mule-mule katah, ada nyambak parekan prapangi ring, ngemdd kangin ngemed kauh, Sang Parta langkung kroda, laut mentang gandewa nibakan isu, pacaloscos rangkung katah, nanging tan pisan ngudilin.
17. Tan kadi ring kuna-kuna, kasaktiane nadak lesuang rarintih, sampun telas sakeh isu, Sang Parta rangkung erang, sakewala parestri rabi puniku, miwah Sang Nararya Badra, kasaatan kaalangin.
18. Pamargine gagelisan, rangkung katah brana kakutang sami, begale tan kober ngebut, enak sami mangarang, rajabrana Sang Arjuna sampun rauh, ring pajajahan Astina, laris manjing ka jero puri.
19. Kapanggih Arya Yudistira, Bimasena arya Nakula malih, Sahadewa sareng sampun, sang Parta midartayang, pratingkahe yen Dwarawatine lebur, kasrambah kali Sangara, negarane dadi pasih.
21a.
20. Sami sedih miarsayang, ngangen-angen rusaking Dwarawati, sami ngerasa salah sengguh, kaparha tuara rusak, ratu sakti turin kadadian Wisnu, masih kakenan sangara, krana ewuh maminehin.
174