duang banjar manututin, eda gisuh, keto karsan da sang natha.
143. Sampun puput babawosan, jero sedahan mangkin mawali, tan carita maring jalan, gelis jumah sampun prapti, katah katon para istri, ngateh Ni Seroja wau, tur sampun padha mahyas, kewanten wawu makuris, apang milu, masih nuwunang Sri natha.
144. Para rabi sinamian, padha mangicen pisalin, sami padha saparadeg, sane manggen pang asai, sios pican Sri bhupati, wastra pacang pisaluk, sampun sregep atengkepan, mapurada bungah sami, sampun masuk, muadah koper ebek ngegah.
145. Truna-truneng pekandelan, padha ngulisah paling, saking lami kakenehang, tuara pragat-pragat munyi, tuara karuan kasanggupin, wastu jani muduh-muduh, di margane pagurekgak, masasendon pang kelingin, mirib sampun, taen mragatang ubaya.
146. Talektek tuara karunguang, mula tuara kumarisin, dadi buduh padidian, diastu taen jua mamunyi, mula tuara ada budi, kaling ke to ya mamuduh, ento nguda jua resepang, madingehang munyin angin, ya mamuwus, tuara karuan pasuluannya.
147. Dadi kanti masaratan, ngalih balian tukang sihir, lengis guna melah-melah, pacang anggon mangolesin, mangdenya buduh paling, upah ya tuara ngarungu, tuara seden ajak ngucap, bantas tolih ya ngejitin, tuara buwung, Ni Saroja manyetset awak.
148. Nyrekang manyratiang, apang sida ban masangkin, kaupahin duang laksa, sajawaning belin sihir, gunane aji lebak ringgit, bani nyager pacang buduh, lawut ada mresidayang, anak eluh mamasangin, gelis nyusup, bingah-binguh Ni Saroja.
149. Carita I Ceker Cipak, madhabdab pacang mamargi, matututan sagrehan, odah-odahe mucukin, bajang-bajang truni-truni,
78